Homo Sapiens

Έψαχνα ένα παλιό RAM που είχε ένα απίστευτο άρθρο για το πόσο στέκει η ιστορία του Matrix. Το βρήκα ήταν στο τεύχος 177. Το άρθρο λέγεται Καρτεσιανές Συντεταγμένες και είναι εκπληκτικό. Το έψαξα και σε ηλεκτρονική μορφή αλλά δεν το βρήκα. Κρίμα. Ξεκινάει με τα λόγια… από τις πιο επιτυχημένες παραγωγές επιστημονικής φαντασίας των τελευταίων ετών, οι 3 ταινίες Matrix δίνουν αφορμή για αρκετό προβληματισμό… αυτό έκανα και εγώ.

Εγώ αυτό που θέλω να θίξω είναι μήπως ζούμε στην μεταβατική περιοδό του…σε μία alpha/beta έκδοση…ή σε μία πιο προηγμένη; Σε μία έκδοση όπου οι βασικοί άξονες του έχουν ήδη υλοποιηθεί και ο κόσμος έχει υποταχθεί σε αυτούς…τους άξονες της απόκρυψης της αλήθειας,της αποχαύλωσης, της φυλακής του μυαλού,της απομόνωση της παραφωνίας… Εδώ (στην πραγματικότητα) όμως οι άνθρωποι δεν παίζουν τον ρόλο της μπαταρίας για τις μηχανές αλλά γι αυτούς που βρίσκονται στην εξουσία. (Δεν υπάρχει κάποιος πόλεμος μεταξύ ανθρώνων-μηχανών). Και αυτοί ξέρουν καλά ότι δεν χρειάζεται καμία προσομοίωση, κανένα πρόγραμμα, κανένα matrix για να εκπληρώνουν το σκοπό τους…υπάρχουν και άλλοι τρόποι για την υποδούλωση μας, όχι τόσο ακραίες και με τόσο μεγάλο ρίσκο. Αλλά αυτοί που βρίσκονται στην εξουσία δεν διαφέρουν πόλυ απο τις μηχανές γιατί δρουν σαν αυτές. Οι άνθρωποι διαφοροποιούνται από τις μηχανές στο ότι συχνα βρίσκονται αντιμέτωποι με διλήμματα και λαμβάνουν αποφάσεις χωρίς κατ΄ανάγκη να κατανοούν τι κάνουν. Δρουν ανεξέλεγκετα, χωρίς να σκεφτούν. Αυτοί δεν δρουν με αυτό τον τρόπο, δρουν με τον τρόπο που θα τους διατηρεί στην εξουσία και θα τους μεγαλώσει την δύναμη. Γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή τα όρια τους και καλούνται να λάβουν αποφάσεις χωρίς να θέτουν υπο αμφισβήτηση το συνολικό σχεδιασμό του συστήματος της κυριαρχίας τους. Αυτή είναι και η ηθική διαφορά των απλών ανθρώπων και των ανθρώπων της εξουσίας :

Η αντιπαραβολή της “ελευθερίας” με την ψυχαναγκαστική απόλυτη ορθολογικότητα.

Πως ζουν όμως οι απλοί άνθρωποι; Μήπως η ίδια η ζωή έχει γίνει ένα matrix;Ή κάτι χειρότερο που δεν μπορεί να ανατραπεί; Τι πραγματικά κάνουμε στη ζωή μας; Τρώμε, κοιμόμαστε, μορφωνόμαστε, δουλεύουμε, ερωτεύομαστε και τελικά πεθαίνουμε βρισκόμενοι ολόκληρη της ζωή μας σε κατάστση κώματος, υπνοβασίας, όχι μέσα σε ένα κουκούλι αλλά στο μικρόκοσμο μας. Κάθε άνθρωπος και διαφορετικό κουκούλι αλλά με την ίδια λειτουργία. Την λειτουργία μίας υποταγμένης ακούραστης μηχανής/εργάτη στους σκοπούς των αφεντικών του. Παρόλα αυτά οι άνθρωποι ακόμα κάτι ζητούν. Αυτά που ζητούν μπορούν να αναχθούν σε κάποια ποιο σημαντικά, δεν παύει όμως να ισχύει ότι κάτι ζητούν και είναι διατεθειμένοι να παλέψουν γιαυτό. Να παλέψουν γιατί όμως; Εδώ είναι το πρόβλημα που σου επιβάλει το σύστημα, ελέγχοντας το μυαλό σου μέσω της παραπληροφόρησης των ΜΜΕ και του σώματος μέσω των καμερών και της τρομολαγνείας. Ο στόχος που κατά μεγάλο ποσοστό έχει επιτευχθεί είναι η καταστροφή, ο αφανισμός της πνευματικής αναζήτησης και η ενίσχυση, η επικράτηση των σωματικών, υλικών πειρασμών/στόχων με σκοπό την διατήρηση της ισσοροπίας του ανθρώπινου μυαλού. Τι είναι αυτό που επικράτει στο μυαλό σου και παίρνεις τις αποφάσεις σου και επιλέγεις; Η πνευματική ή η σωματική σου πλευρά;

Από την άλλη μεριά, υπάρχουν και οι αντιδραστικοί άνθρωποι, οι “επαναστάτες”, είναι αυτοί που γνωρίσουν την αλήθεια. Γνωρίζουν δηλαδή ότι ο κόσμος, τον οποίο θεωρούσαν πραγματικό, είναι στην ουσία ένα ψέμα/μία ψευδαίσθηση, και αυτή η καινούργια γνώση κυριολεκτικά τους σφραγίζει. Είναι θέμα επιλογής του αν θα διαλέξουν τον “Παράδεισο” της ζωής του και της αλήθειας, γιατί γνωρίζουν ότι δεν θα μπορούν πλέον να επιστρέψουν, να συνεχίσουν στην προηγούμενη ζωή τους. Στόχος όλων αυτών η απελευθέρωση ολόκληρου του ανθρώπινου είδους από τα δεσμά της εξουσίας, δίνοντας μάχες ανάλογα με τις επιταγές του αγώνα με τα προγράμματα ασφαλείας του συστήματος των λεγόμενων “Πρακτόρων” ή αλλιώς Αστυνομία, Ματ, κτλ. Η διαφορά του από την ταινία είναι ότι δεν έχουν υπερδυνάμεις και ούτε ψάχνουν για τον Ένα που θα τους σώζει…Όμως είναι σίγουροι για την ιδέα της ίδιας τους της ύπαρξης (σκέφτομαι και αναρωτοέμαι άρα υπάρχω) γιατί την αντιλαμβάνονται με απόλυτη σαφήνεια και καθαρότητα.

Το θέμα είναι αν ποτέ θα αρχίσεις ποτέ να αμφιβάλεις γιαυτά που βλέπεις γύρω σου. Αν ποτέ πιστέψεις ότι κάτι σου κρύβουν, κάτι που περιμένει αδιάγνωστο και απροσπέλαστο από το καμένο μυαλό σου. Αναρωτιέσαι ποτέ…; Θυσίες για την γνώση της αλήθειας δεν χρειάζονται, για την μεταβίβαση της όμως μπορεί γιατί πλέον το σύστημα έχει στραφεί εναντίον σου.Είσαι διατεθειμένος να την μάθεις ή να μείνεις στη λήθη; Θα δεχτείς την πρόκληση και να ξυπνήσεις σε ένα κόσμο εντελώς διαφορετικό, πολύ πιο μίζερο και πολύ πιο επικίνδυνο από αυτό που ζεις μέχρι τώρα;

Όλα είναι θέμα επιλογής…

Εσύ ποιο χάπι θα διαλέξεις;