Homo Sapiens

Μετά τον φλεβάρη της καταστολής στα Γιάννενα, πήγαμε στο Μάρτη των προσαγωγών. Ακολουθεί η προσωπική μου εμπειρία, από την πορεία μέχρι την σύλληψη μου στην συνέχεια το άρθρο από τον ηπειρώτικο αγώνα για να δείτε ότι δεν τα βγάζω από το μυαλό μου.

Με τα δικά μου μάτια…

Τα πράγματα πήγαιναν ομαλά, η πορεία αλληλεγγύης για τους συλληφθέντες για τα προχθεσινά βίαια επεισόδια είχε γυρίσει όλα τα Γιάννενα. Πολύ περμάτημα, πολλά συνθήματα, πολύ παλμός. Ήμασταν κοντά 500 άτομα, για μένα τραγικό νούμερο, αλλά ας μην πω τίποτα τώρα. Από την Νομαρχία που ξεκινήσαμε, την πορεία ακολουθούσαν διμοιρίες ΜΑΤ, ΟΠΚΕ και μια ειδική ομάδα σύλληψης (επίσης υπήρχαν φήμες για ύπαρξη λίστας ενός αριθμού ατόμων για σύλληψη). Αρχικά η πορεία είχε σταματήσει και είχε απαιτήσει την απομάκρυνση των αστυνομικών μονάδεων αλλά πήρε την απάντηση “αφού θα κάνετε ειρινική πορεία, γιατί σας πειράζει να σας ακολουθούμε από κοντά”.

Κατεβαίναμε προς τον Μώλο χωρίς να ξέρουμε την πορεία που ακολουθήσουμε…από ότι καταλαβαίνω τώρα που το σκέφτομαι, κάναμε βόλτες μέχρι να φτιαχτούν τα αυγά με το χρώμα. Υπήρχαν ψίθυροι και φήμες ότι θα γίνει κάτι προς το τέλος της πορείας, δηλαδή στην Νομαρχία. Δεν είχα ιδέα τι θα γίνει απλά έπρεπε τα γυναικόπαιδα να πάνε στην αρχή της πορείας κοντά στο πανό. Δεν είχαν πολλοί φωτογραφική μηχανή και από εκείνο το σημείο, άρχιζα να βγάζω φωτογραφίες και να τραβάω βίντεο με στόχο να δείξω το μέγεθος της πορείας, τις δυνάμεις καταστολής που μας ακολουθούσαν και ότι πιάσω από αυτό που θα γινόνταν στο τέλος της πορείας.

Αφού κάναμε μεταβολή στον δρόμο που ήμασταν, επιστρέψαμε προς την νομαρχία, τα αυγά ήταν λογικά έτοιμα. Η πορεία φτάνει στην Νομαρχία και σταματάει. Οι μπάτσοι μένουν σε μία μεγάλη απόσταση μακρία από την πορεία, κοντά στα 50-100 μέτρα (δεν ξέρω και να υπολογίζω και καλά τις αποστάσεις με το μάτι). Εγώ είχα βγει από την πορεία και ήμουν στα πλακάκια της Νομαρχίας προς την μεριά του δρόμου της Πυρσινέλλα. Τότε κάποιοι από το τέλος της πορείας άρχισαν να πετούν αυγά με μπογές…τότε άρχισε το τρέξιμο. Ανθρωποκυνηγητό… Η πορεία κόπηκε στα 2, ένα που έμεινε στο δρόμο της δωδώνης και το άλλο που έστριψε δεξιά προς την Πυρσινέλλα. Εγώ πήγα με το δεύτερο ρεύμα γιατί ήμουν εκτός πορείας και προς εκείνη τη μεριά. Τράβηξα λίγο με την κάμερα την επίθεση με τα αυγά αλλά επειδή ήμουν σε μεγαλή απόσταση από το συμβάν και ότι ο χώρος έχει κακό φωτισμό, το αποτέλεσμα του βίντεο ήταν κακό.

Αφού πέρασαν λίγα δευτερόλεπτα, ξαναγύρισα προς τον δρόμο της Δωδώνης για να δω τι έχει γίνει με τα άλλα παιδιά γιατί οι μπάτσοι ακολούθησαν μόνο το πρώτο κομμάτι της πορείας. Ανεβαίνοντας προς τα πάνω είδα ότι είχαν πιάσει έναν φοιτητή και να το κρατάγανε 2 ματάδες κατεβαίνοντας την Δωδώνη, δηλαδή πήγαιναν αντίθετα από μένα. Δεν σταμάτησα, συνέχισα να ανεβαίνω. Δεν κάνω 5-10 βήματα και σταματάω. Στην αρχή νόμιζα ότι είχαν πιάσει άλλον, αλλά τελικά ήταν ένας φίλος μου. Σάστισα, κόλλησα. Τον είχαν με χειροπέδες και τον είχαν από κοντά 2 ματάδες. Ένας από τους 2 κρατούσε την σημαία του. Οχχ λέω τον γαμήσανε τώρα… Από τις φωνές φοιτητών και πολιτών που φώναζαν υπέρ του συλληφθέντα, ξύπνησα, άνοιξα κάμερα και τραβούσα έτσι ώστε να τραβήξω άμα χτυπήσουν τον φίλο μου. Φωνές, φωνές, αλλά τίποτα. Τον σηκώνουνε και τον πάνε στα υπόγεια του Δικαστηρίου μαζί με τους υπόλοιπους. Εκεί Οπκίτες κλείνουν το δρόμο προς την πόρτα. Μιλάμε για ζώα. Επίπεδο μύκητα. Δεν άντεχα να τους βλέπω. Κάθησα κάνα 15λέπτο εκεί, κόσμος μαζευόνταν όλο και περισσότερος. Είχα φοβηθεί πολύ για το φίλο μου. Τότε σκέφτηκα να τραβήξω φωτογραφίες τον δρόμο με τα αυγά και τα χρώματα επειδή είχα άκουσα να λέει ένας Ματατζής “Μας έριξαν πέτρες”.

Μου είχαν τελειώσει οι μπαταρίες και πήγα σπίτι για να τις βάλω γεμάτες. Πήγα τρέχοντας γιατί με το πέρασμα των αυτοκινήτων πάνω από τα αυγά και τα χρώματα θα χαλούσε το τοπίο. Φτάνω σπίτι και αντί να πάρω ένα τσαντάκι που έχω μπαταρίες, μνήμες κάμερας, ταυτότητες, πάσο κτλ, αλλάζω μόνο τις μπαταρίες και φεύγω. Είμαι χωρίς ταυτότητα. Φτάνω νομαρχία και αρχίζω να φωτογραφίζω ότι βρίσκω ενδιαφέρον. Φωτογράφιζα για κάνα 20′. Βρίσκω και ένα φίλο μου και ψάχνουμε για μπογιές πάνω σε αμάξια. Εκεί που φωτογράφιζα τις μπογιές πάνω σε ένα αμάξι νιώθω ένα χέρι να με πιάνει κάτω από τον αριστερό μου ώμο.

Νόμιζα ότι θα ήταν κάνας γνωστός και θα έκανε πλάκα, αλλά γυρνώντας χάνω το φως μου. Μας είχαν περικυκλώσει μία διμοιρία των ΜΑΤ. Οι ασπίδες τους ήταν στην μούρη μου και με κρατούσαν από τους 2 ώμους. Φώναζαν όλοι μαζί. Όλοι και από μία ερώτηση. Πρώτα, “Γιατί βγάζεις φωτογραφίες;”. Γιατί απαντώ δεν μπορώ να βγάζω φωτογραφίες. Εκείνη τη στιγμή έρχεται ένας από τα δεξιά μου και μου βάζει το χέρι του στην καρδιά μου για να μετράει τους παλμούς της. Είχα χεστεί, η καρδιά μου πήγαινε πολύ γρήγορα, αλλά οι κινήσεις μου ήταν πολύ αργές και μιλούσα πολύ ήρεμα και ψύχραιμα. Τότε σκέφτηκα, τι πρέπει να κάνω με τους παλμούς μου, να τους ρίξω ή να τους αφήσω εκεί; Δεν ήξερα τι ήταν πιο σωστό εκείνη τη στιγμή. Ξαφνικά πετάγεται ένας μαλάκας Ματατζής και λέει “Να τον βάλουμε στο τοίχο γιατί έχει και άλλη μνήμη”. Φυσικά το είπε για θέμα εκφοβισμού εκτός και αν είναι ηλίθιος. Πάνω μου είχα κλειδιά μου, το κινητό μου και 2 μπαταρίες. Τους τα δίνω όλα εγώ με ήρεμες κινήσεις. Με ψάχνουν. Δεν βρίσκουν τίποτα άλλο. Οι φωνές συνεχιζόνταν, ο φίλος που ήταν μαζί μου φώναζε να με αφήσουν ελεύθερο, ότι δεν έκανα τίποτα, κτλ. Με ρωτάν αν έχω ταυτότητα και τους απαντώ όχι. Τότε καταλαβαίνω ότι θα γίνει προσαγωγή για εξακρίβωση στοιχείων. Ένας μπάτσος μου παίρνει την κάμερα και απειλεί να μου την σπάσει επειδή έχει γίνει όλος μπογιές. Μου την δίνουν πίσω και μου λένε να τους δείξω τις φωτοφραφίες για να δουν άμα έχει κοντινά σε πρόσωπα. Επειδή μάλλον είναι δύσκολο να καταλάβετε τι γινόνταν, εγώ προσπαθούσα να ηρεμήσω τους 15 Ματάδες που φώναζαν. Τους έλεγαν “Εγω, εγώ θα ανοίξω την κάμερα και θα σας στις δείξω μία μία.” Τότε αρχίζω να δείχνω τις φωτογραφίες. Δεν ήξερα τι είχα τραβίξει και φοβήθηκα ότι φαινόντουσαν πρόσωπα. Την ανοίγω και φαίνεται η πρώτρη φώτο με κάτι χρώματα πάνω σε ένα αμάξι, τότε πετάγονται 3-4 και φωνάζουν “στην πρώτη(φώτο) πήγαινε, στην πρώτη”. Πάω και γω στην πρώτη και βλέπω ότι ήταν σκοτάδια. Πάω και στην δεύτερη το ίδιο. Τελειώνω τις φώτο και ξαλαφρώνω. Δεν υπήρχε τίποτα μέσα ενοχοποιητικό προς τα άλλα παιδιά. Αλλά και να υπήρχε να το δει ένας ματατζής μέσα από μία οθονούλα της κάμερας σε ένα χώρο χωρίς καλό φωτισμό. Το αστείο της υπόθεσης εκεί ήταν ότι στην κάμερα είχα και βίντεο αλλά εγώ τις παρουσίαζα σαν φωτογραφίες. Τα Ματ φεύγουν και με παραλαμβάνουν κάποιοι άλλοι δεν ξέρω τι ήταν και με βάζουν σε ένα τζιπάκι της αστυνομίας. Ένας από τους 2 που ήταν με κρατούσε μου λέει “Ηρέμησε, μία εξακρίβωση στοιχείων θα γίνει, μην φοβάσαι”. Οι κάμερες είχαν πάρει πρέφα τι έγινε και είχαν έρθει. Κλείνοντας την πόρτα του αμαξιού βλέπω στη μούρη μου μία κάμερα. Και τι κάνω ο μαλάκας, γυρίζω το κεφάλι αμήχανα και το ξύνω με το δεξί μου χέρι ώστε να μην βλέπω την κάμερα, λες και είμαι κάνας εγκληματίας. Από εκεί και πέρα τα πράγματα είχαν τελειώσει…

Φτάνουμε με το τζιπάκι στην Αστυνομία, βγαίνω και για το τυπικό ο μπάτσος με πιάνει αγκαζέ. Απέξω είχε μαζευτεί κόσμος, καμία 20ριά άτομα. Βλέπω και φίλο μου και του λέω με ένα παραπονιάρικο ύφος “Με πιάσανε γιατί έβγαζα φωτογραφίες”, μου απαντά “Μην αγχώνεσαι, θα δεις, θα δεις τι θα γίνει” ή κάτι τέτοιο δεν θυμάμαι και καλά. Μπαίνω μέσα στην Αστυνομία και όπου κοιτούσαν έβλεπα Ματάδες μες στις μπογιές να τριγυρνάνε στους ορόφους. Μου λένε θα πάμε στην Ασφάλεια. Ανεβαίνουμε και μπαίνω σε ένα γραφείο. Ήταν και οι άλλοι 5 συλληφθέντες εκεί. Μπαίνοντας βλέπω τον φίλο μου, είχε κλάσει πάνω του, ούτε να σηκώσει το κεφάλι του να με πει τι έγινε δεν μπόρεσε. Μετά έμαθα ότι τους είχαν πει ότι θα φύγουν όλοι εκτός από έναν. Και αυτός ήταν σίγουρα αυτός γιατί είχε και το κοντάρι με την σημαία. Τελικά πείθουν οι ανώτεροι του ένα Ματά, που ήθελε να φορτώσει στον φίλο μου τις μπογιές, με συνέπεια την ανακοίνωση ότι είναι όλοι ελεύθεροι για μη ύπαρξη στοιχείων.

Με τα πολλά δίνω στοιχεία, συννονοούνται αυτοί που δεν είχαν ταυτότητα να πάει κάποιος να τους την φέρει και περιμένουμε τις ταυτότητες. Σε αυτό το χρονικό στάδιο αρχίζουν γίνονται κάποια αξιοσημείωτα συμβάντα:

1. Ασφαλίτης που ξύνει τα αρχίδια του όλη την ώρα και βαριέται που ζει, σηκώνεται από την πολυθρόνα του και ξεκλειδώνει συρτάρι για να πάρει ένα πλασικό ποτήρι.
2. Ξαναμπαίνει ο Ματατζής που έλεγα πάνω και ξανακοιτάει φάτσες. Μίλαμε ο τύπος ήταν τεράστιος και είχε τρελαθεί γιατί απλά ήταν ο μισός ΡΟΖ.
3. Μπαίνει ένας άλλος κοντόχοντρος Ματατζή, είναι ο τύπος που ήθελε να μου σπάσει την κάμερα, και ξαφνικά πετάγεται φωνόζοντας με νεύρα προς έναν από τους άλλους 5 και λέει “Εσύ, γιατί έριξες μπογιά;” και του λέει το παιδί δεν έριξα. Αυτό ήταν, δεν του άρεσε η απάντηση και έφυγε.
4. Ξεκινάνε περίεργες συζητήσεις μεταξύ ενός ΟΠΚΕ και εμάς, σε στυλ γιατί να πληρώσει ο άλλος την στολή του, γιατί έχετε κοντάρια, γιατι στην φασιστική πορεία δεν σταματήσανε τους φασίστες και σταματήσανε την άλλη πορεία, γιατι έρχεστε από πίσω μας σε κάθε πορεία…κτλ…δεν βγήκε νόημα γιατί έλεγαν μαλακίες. Το θέμα ήταν άλλο ότι ο ΟΠΚΕ έκανε επίθεση στο φίλο μου λέγοντας του “γιατί κάνεις παρέα με αυτόν και αυτόν”, “σε έχουμε δει να πίνεις μπύρες εκεί με αυτούς” και άλλα τέτοια. Τραγικά πράγματα.

Οι ταυτότητες ήρθαν, τώρα μπορούσαμε να φύγουμε. Βγαίνόντας προς τα έξω ακούμε χειροκροτήματα και βλέπουμε στημένες τις κάμερες για δηλώσεις, πρωτόγνωρα πράγματα για εμάς. Εγώ πλησίσα τα κοντινά μου πρόσωπα που με περίμεναν έξω, όπως κάνανε και οι περισσότεροι. Στην συνέχεια κάναμε κάποιες δηλώσεις στην τηλεόραση που τελικά δεν απόκρυψε το γεγονός αλλά του έβαλε και την δικιά του σάλτσα από πάνω. Αυτά, πλέον ήμασταν ελεύθεροι.
Επίσης διαβάστε και το πόστ του Αλέκου.

Έξι προσαγωγές διαδηλωτών χθες στα Γιάννενα

H σύλληψη της… κρέπας

Άλλος ένας γύρος απίστευτων περιστατικών που συμβαίνουν στο φόντο της κρίσης στην Παιδεία, συνέβη χθες βράδυ, αυτή τη φορά στα Γιάννενα. Η πορεία διαμαρτυρίας για τα επεισόδια και τις συλλήψεις της Πέμπτης στην Αθήνα, κατέληξε σε έξι προσαγωγές από πλευράς αστυνομίας, οι οποίες έγιναν με…τραγελαφικό τρόπο. Κατ’ αρχάς από τη στιγμή που ξεκίνησε η πορεία, οι υπερβολικά πολλές αναλογικά με τους (500 περίπου) διαδηλωτές την παρακολουθούσαν σε απόσταση αναπνοής, γεγονός που ηλέκτρισε την ήδη τεταμένη (εδώ και καιρό) κατάσταση. Οι διαδηλωτές, φοιτητές, καθηγητές και άλλος κόσμος, ζήτησαν από τα ΜΑΤ να απομακρυνθούν. Εκεί έλαβαν την απάντηση «αφού θα κάνετε ειρηνική πορεία, γιατι σας πειράζει να σας ακολουθούμε από κοντά». Τα πράγματα εκτραχύνθηκαν όταν οι διαδηλωτές εκτόξευσαν κατά των ΜΑΤ μερικά αυγά με χρώμα. Η αστυνομία απάντησε με τρεις προσαγωγές επί τόπου. Ελάχιστα αργότερα συνέλαβε φοιτητή που… φωτογράφιζε τις μπογιές που έπεσαν στο πεζοδρόμιο της νομαρχίας, ενώ λίγο αργότερα, προσήγαγε άλλους δύο οι οποίοι… έτρωγαν κρέπα, κοντά στη νομαρχία. Τους υπόλοιπους διαδηλωτές, τα ΜΑΤ τους κυνήγησαν σχεδόν μέχρι την πλατεία Ηρώων Πολυτεχνείου. Δύο από τους προσαχθέντες ήταν μέλη της ΠΑΣΠ, γεγονός που κινητοποίησε διπλά κάποιους φορείς. Έτσι, στην αστυνομική διεύθυνση, εκτός από πολλούς πανεπιστημιακούς και πολίτες που συμμετείχαν στη διαδήλωση, κατέφτασαν ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντου Δημήτρης Νάστος, αλλά και ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης στο νομαρχιακό συμβούλιο Μάκης Χατζηεφραιμίδης. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο κ. Χατζηεφραιμίδης έφυγε από το νομαρχιακό συμβούλιο που συνέχιζε τη συνεδρίασή του εκείνη τη στιγμή. Οι έξι προσαχθέντες αφέθησαν ελέυθεροι γύρω στις 2 ώρες μετά τη σύλληψή τους. Μιλώντας στα ΜΜΕ ο κ. Νάστος μετά τη συνάντηση που είχε με τον ταξίαρχο, τόνισε ότι «υπάρχει θέμα αστυνομοκρατίας. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση με τα ΜΑΤ να βρίσκονται στους δρόμους της πόλης». Τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που συναντήθηκαν με τους αξιωματικούς της αστυνομίας, αμφισβήτησαν το γεγονός ότι οι τελευταίοι δεν είχαν εντολή να κάνουν αθρόες συλλήψεις.

Αρθρογράφοι : ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΝΤΙΚΟΣ (gtsantikos@agon.gr)