Πόλεμος

Φεβρουάριος 27, 2007 at 2:21 μ.μ (Ξεκαυλώνοντας)

Σήμερα κατάλαβα ποιοί είναι είναι οι πραγματικοί πόλεμοι της ελληνικής κοινωνίας, όχι δεν είναι ο πόλεμος για το άρθρο 16 και το νόμο πλαίσιο. Δεν είναι ο πόλεμος για την ΠΑΙΔΕΙΑ. Αυτοί είναι :

1 - Cosmopolitan : Ο πόλεμος του κόλπου

mar07b.jpg

Έξι στρατηγικές κινήσεις σού υπόσχονται διπλή νίκη: O φίλος σου θα εκτιμήσει επιτέλους τα προκαταρκτικά και θα δοκιμάσει έναν από τους πιο έντονους οργασμούς της ζωής του. Με λίγα λόγια, θα τον πεθάνεις.

Μέχρι τώρα η μάχη των φύλων είχε επικεντρωθεί σε ένα και μόνο λάφυρο: τη διάρκεια των προκαταρκτικών. Oι άντρες τα βαριούνται και τα αντιμετωπίζουν ως υποχρεωτική θητεία, οι γυναίκες τα θεωρούν απαραίτητα για να πέσει το οχυρό. Στην εποχή των πυρηνικών όμως βρήκαμε μια καινούρια στρατηγική. Για την ακρίβεια, έξι καινούριες στρατηγικές κινήσεις, που θα τον κάνουν να ηττηθεί και να του αρέσει κιόλας.
Η λογική πίσω από το σχέδιο είναι απλή: Όπως χρειάζεσαι εσύ το χρόνο σου για να μπεις στη σωστή διάθεση και να φτάσεις στην κορύφωση, έτσι λειτουργεί κι εκείνος. Μόνο που δεν το ξέρει ακόμα. Αλλά θα το μάθει. Γιατί εσύ θα φροντίσεις να του ανέβει το αίμα στο κεφάλι και, όταν έρθει η ώρα της κορύφωσης, να μην πιστεύει τον οργασμό που έχει. Μετά θα σου κάνει και πρόταση γάμου. Όμως μη δεχτείς: Δεν μιλάει αυτός, αλλά οι ορμόνες του.

Στρατηγική Νο :

  1. Το μασάζ
  2. Η αναμονή
  3. Το outsider
  4. Το σετάκι
  5. Το παλιό κι αγαπημένο
  6. Το σπαστικό

2 - Αθλητική Ηχώ : Ο πόλεμος των αιωνίων

athlitiki_l.jpg

Τα πικάντικα συνθήματα της «πράσινης» εξέδρας, εν όψει του κυριακάτικου ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, συνεχίστηκαν στα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού, μετά την «τριάρα» σε βάρος του Ηρακλή. Την πάσα για το… τραγουδάκι που έχει να κάνει με τους «ερυθρόλευκους», σε ρυθμούς… κο, κο, κο, έδωσε μέλος του ιατρικού επιτελείου και συνεχίστηκε από τους παίκτες, ενώ ακούστηκαν και συνθήματα σε βάρος του αιωνίου αντιπάλου. Πάντα στο πνεύμα των ημερών. Ενδεικτικά τού πολύ καλού κλίματος που υπάρχει στην ομάδα, αλλά και της διάθεσης εν όψει των δύο αναμετρήσεων με SKODA Ξάνθη και Ολυμπιακό, που θα κρίνουν σε μεγάλο ποσοστό την πορεία της ομάδας σε Κύπελλο και Πρωτάθλημα αντίστοιχα.

— ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ

Και μερικές ρήσεις από κάποιους άγνωστους, αποτυχημένους, γραφικούς της εποχής τους, για τον ‘Πόλεμο’ :

  • “Οι λαοί δεν κάνουν πολέμους. Οι κυβερνήσεις τους κάνουν.” ~ Ρόναλντ Ρήγκαν
  • “Τρομοκρατία είναι ο πόλεμος των φτωχών και πόλεμος είναι η τρομοκρατία των πλουσίων.” ~ Σερ Πίτερ Ουστίνοφ
  • “Ο πόλεμος παραείναι σοβαρό πράγμα για να τον εμπιστευτείς σε στρατιωτικούς.” ~ Ζόρζ Κλεμανσό
  • “Ο πόλεμος δεν κάνει τα αγόρια άντρες, κάνει τους άντρες νεκρούς.” ~ Κεν Γκιλέσπι
  • “Πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα.” ~ Καρλ φον Κλάουζεβιτς
  • “Η λαχτάρα να σώσεις την ανθρωπότητα είναι σχεδόν πάντα μια καμουφλαρισμένη λαχτάρα να την εξουσιάσεις.” ~ Χένρι Μένκεν
  • “Κάθε πόλεμος, όταν έρθει ή και πριν έρθει, παρουσιάζεται ως πράξη αυτοάμυνας εναντίον ενός μανιακού δολοφόνου.” ~ Τζόρτζ Όργουελ
  • “Μένει κανείς με τη φρικτή αίσθηση ότι ο πόλεμος δεν λύνει τίποτα. Ότι το να κερδίσεις τον πόλεμο είναι το ίδιο καταστροφικό με το να τον χάσεις.” ~ Αγκάθα Κρίστι
  • “Ο μόνος πόλεμος που αξίζει να υπερασπιστείς είναι ο πόλεμος για την υπεράσπισή σου.” Τζ. Κ. Τσέστερτον
  • “Ο πόλεμος δεν είναι περιπέτεια. Είναι μια αρρώστια. Είναι σαν τον τύφο.” - Αντουάν ντε Σαντ-Εξιπερί
  • “Όσο χειρότερος είναι ένας άνθρωπος τόσο καλλίτερος ως στρατιώτης.” Μέγας Ναπολέων
  • “Ο πόλεμος, είναι το σχολείο της αρετής.” ~ Αριστοτέλης
  • “Όποιος υποχωρεί μπορεί να ξαναπολεμήσει.” Δημοσθένης
  • “Πόλεμος ένδοξος, ειρήνης αισχράς, αιρετώτερος.” Δημοσθένης
  • “Ο νόμος μένει βουβός κατά τη διάρκεια του πολέμου.” Κικέρων
  • “Ο πόλεμος είναι η επιστήμη της καταστροφής”. Άμποττ
  • “Ο αληθινός πόλεμος δεν γράφεται ποτέ σε βιβλία”. Χουάιτμαν
  • “Ο εμφύλιος πόλεμος είναι η βασιλεία του εγκλήματος”. Κορνέιγ
  • “Περισσότερο από το τέλος του πολέμου, θέλουμε να μπεί ένα τέλος στις αιτίες όλων των πολέμων”. Ρούζβελτ
  • “Ο πόλεμος είναι για τους πλούσιους και για τους φτωχούς η μάχη”. Ανώνυμος
  • “Δύο πράγματα είναι άπειρα. Το σύμπαν και ο παραλογισμός του πολέμου. Και για το πρώτο δεν είμαι και τόσο σίγουρος.” Albert Einstein

Μόνιμος σύνδεσμος 4 Σχόλια

ο φλεβάρης της καταστολής στα Γιάννενα (από αρχείο του Ηπειρωτικού Αγώνα)

Φεβρουάριος 26, 2007 at 4:23 μ.μ (Οι ιστορίες του κύριου Scagja)

1

Δακρυγόνα με τη σφραγίδα Καχριμάνη

Γιά πρώτη φορά μετά το 1994

Πέμπτη, 1 Φεβρουαρίου 2007

Ενώ η συζήτηση για την κρίση στην Παιδεία περιστρέφεται γύρω από την αναζήτηση διεξόδου, στα Γιάννενα το ρόλο του διαχειριστή της συζήτησης ανέλαβαν ο Αλέκος Καχριμάνης, τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα. Παράλληλα ο νομάρχης Ιωαννίνων βαρύνεται από χθες με την πολιτική ευθύνη μιας ασυνήθιστης και απαράδεκτης εικόνας για την πόλη: Τα ΜΑΤ να βγαίνουν από τη Νομαρχία, να πετάν δακρυγόνα στους διαδηλωτές που ήταν συγκεντρωμένοι απέξω και προσπαθούσαν να μπουν στο κτήριο. Δεν είναι τυχαία η εξέλιξη αυτή: αποτελεί συνέχεια μιας βεντέτας που έχει ανοίξει ο νομάρχης με φοιτητές της πόλης.

Αναλυτικά, χθες συνέβησαν τα εξής: Γύρω στη 1 το μεσημέρι ξεκίνησε το εκπαιδευτικό συλλαλητήριο από την Ακαδημία, για ακόμη μια φορά με πολύ κόσμο. Μαζική ήταν η συμμετοχή των πανεπιστημιακών καθηγητών, ενώ ο κύριος όγκος ήταν και πάλι οι φοιτητές. Η πορεία κατέληξε γύρω στις 2 στη νομαρχία, όπου οι γενικές συνελεύσεις των φοιτητών είχαν πάρει απόφαση να κρεμάσουν πανό και να φύγουν. Τα πράγματα δεν πήγαν όμως έτσι.

Ήδη, από τις 2 παρά τέταρτο περίπου, εντός της νομαρχίας ήταν «εγκατεστημένοι» αστυνομικοί, οι οποίοι προκάλεσαν και την περιέργεια των εργαζόμενων. Πρέπει να σημειωθεί, ότι οι φοιτητές είχαν ήδη αναφέρει από την Τρίτη το βράδυ, όταν έκαναν νέα παράσταση μπροστά στη νομαρχία, ότι μετά το τέλος της χθεσινής πορείας θα κρεμούσαν πανό. Την Τρίτη το βράδυ, όταν ζήτησαν ρεύμα για τη μικροφωνική από τη νομαρχία, όπως καταγγέλλουν οι φοιτητές, ο ίδιος ο νομάρχης Αλέξανδρος Καχριμάνης τους αρνήθηκε και τους μίλησε άσχημα.

Το «φιλμ» των δακρυγόνων

Την Τετάρτη το μεσημέρι λοιπόν και ενώ οι αστυνομικοί των ΜΑΤ είχαν ήδη στρατοπεδεύσει στη νομαρχία, η πορεία φτάνει μπροστά στην πόρτα της. Οι περισσότεροι καθηγητές φεύγουν και παραμένει εκεί ένας μεγάλος όγκος φοιτητών (γύρω στους 300), οι οποίοι ζητούν να κρεμάσουν το περιβόητο πλέον πανό στη νομαρχία. Οι υπάλληλοι αρνούνται, προφανώς έχοντας σαφείς εντολές, κλείνουν και κλειδώνουν την πόρτα (ενώ η νομαρχία υποτίθεται ότι είναι ακόμη ανοιχτή για το κοινό). Δημιουργείται ένταση και κάποιοι από τους φοιτητές σπάνε την κάμερα που βρίσκεται έξω από την είσοδο της νομαρχίας.

Από το πλάι, από την μεριά του «Τσοκάνη», έρχεται μια διμοιρία των ΜΑΤ που πλησιάζει στα πέντε-έξι μέτρα τους διαδηλωτές. Κάποιοι από αυτούς, κυρίως αναφερόμενοι πολιτικά στον αντεξουσιαστικό χώρο, κάνουν αλυσίδες, κρατώντας τα κοντάρια των σημαιών τους και μετά από λίγο τα ΜΑΤ υποχωρούν μέχρι τον τηλεφωνικό θάλαμο, στη γωνία με τη Μιχαήλ Αγγέλου, χωρίς συγκρούσεις. Γύρω στις 2.15 συνεχίζονται οι αντεγκλήσεις με τους φοιτητές που συνωστίζονται μπροστά στην πόρτα (έχουν δε, ήδη σπάσει δύο τζάμια της πόρτας) και τους αστυνομικούς που βρίσκονται εντός του κτηρίου. Οι διαδηλωτές συνεχίζουν τις προσπάθειες να ανοίξουν την πόρτα. Κάποια στιγμή, τα ΜΑΤ αποχωρούν από τη γωνία της Μιχαήλ Αγγέλου και μπαίνουν στη νομαρχία από την πίσω πόρτα, της οδού Μελανίδη. Δέκα λεπτά αργότερα, κάποιος από το εσωτερικό της νομαρχίας σπάει το τζάμι ψηλά στην πόρτα και εκσφενδονίζονται από την τρύπα δύο χειροβομβίδες κρότου. Οι φοιτητές υποχωρούν, η πόρτα ανοίγει και βγαίνουν τα ΜΑΤ ρίχνοντας δύο δακρυγόνες βόμβες. Κάποιοι από τους φοιτητές απαντούν με πέτρες, ξηλωμένες από το πεζοδρόμιο και τα ΜΑΤ υποχωρούν, στη συνέχεια, πέφτουν άλλα δύο δακρυγόνα που κάνουν την κατάσταση έξω από τη νομαρχία και τους γύρω δρόμους ανυπόφορη. Οι φοιτητές υποχωρούν προς την Ακαδημία, όπου στη συνέχεια συνεδριάζουν.

Έλλειψη ψυχραιμίας

Το αποτέλεσμα; Μια υπόθεση η οποία θα μπορούσε να έχει τελειώσει στο λεπτό εάν ο νομάρχης έδειχνε ψυχραιμία και δεχόταν το αίτημα των φοιτητών, κατέληξε στη μόλις δεύτερη ρίψη δακρυγόνων στα Γιάννενα, μετά το 1994. Κοντά σε αυτά, η νομαρχιακή αρχή χρεώνεται πολιτικά την απαράδεκτη και «συμβολική» εικόνα των ΜΑΤ να βγαίνουν μέσα από δημόσιο κτήριο και να ραντίζουν τους πάντες σε ώρα αιχμής. Η κατάσταση ήταν ήδη τεταμένη, καθώς διαδηλωτές και νομάρχης έχουν ανοίξει μια ιδιότυπη κόντρα από το περσινό καλοκαίρι. Τότε, στο τέλος και πάλι ενός εκπαιδευτικού συλλαλητηρίου οι φοιτητές είχαν φτάσει μέχρι το γραφείο του νομάρχη, ζητώντας να κρεμάσουν (και πάλι) πανό. Ο νομάρχης τότε συγκρατήθηκε την τελευταία στιγμή από υπαλλήλους της νομαρχίας αφού είχε κινηθεί ενάντια στους φοιτητές, όπως αποκάλυπτε τότε μόνο ο «ΗΑ». Χθες, επέλεξε τη στάση του «σκληρού κυβερνητισμού», αυτού που ίσχυε πριν τρεις βδομάδες για τις πορείες, καθώς πλέον η γραμμή της αστυνομίας στην Αθήνα είναι να μην εμπλέκεται σε επεισόδια, στις πορείες. Επίσης, έχει την πολιτική ευθύνη από τη μεριά της θεσμικής του θέσης για την πυροδότηση της έντασης, μια μόλις μέρα πριν συζητηθεί το θέμα της Παιδείας στο νομαρχιακό συμβούλιο, μετά από αίτημα των δύο παρατάξεων της Αριστεράς.

Ο νομάρχης δεν ανέκτησε τη ψυχραιμία του, ούτε όταν ο «Η.Α.» επικοινώνησε μαζί του χθες το απόγευμα, ρωτώντας τον εάν ζήτησε ο ίδιος την παρουσία της αστυνομίας εντός του κτηρίου. Η απάντηση ήταν «Οι πολίτες, όπως και η αστυνομία πηγαίνει όπου θέλει, φίλε», διακόπτοντας την τηλεφωνική συνομιλία με ένα ξερό «δεν έχουμε να συζητήσουμε τίποτε» και κλείνοντας το τηλέφωνο. Οι πολίτες όμως χθες το μεσημέρι δεν μπορούσαν να μπουν στη νομαρχία, η αστυνομία αντίθετα μπόρεσε. Από πλευράς αστυνομίας, η απάντηση χθες βράδυ ήταν ότι τα μέτρα ήταν τα συνήθη για τις πορείες και είχαν παρθεί από την Τρίτη το βράδυ.

Το Νέο Αριστερό Ρεύμα με ανακοίνωσή του, καταγγέλλει ότι «η επιδίωξη του νομάρχη της ΝΔ να χτυπηθούν οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι δεν μπορεί παρά να εμπνέεται από τις εντολές του Β. Πολύδωρα για άγριο χτύπημα του φοιτητικού κινήματος». Τονίζει ακόμη ότι ο κ. Καχριμάνης «παρουσιάζεται άξιος συνεχιστής στον αυταρχισμό, του δημάρχου της ΝΔ Ν. Γκόντα που δεν δίστασε να κατεβάσει πριν δύο χρόνια τα ΜΑΤ στο Ξενία και να απαιτήσει συλλήψεις».

Σήμερα οι προτάσεις των «1.000»

Σήμερα στη 1.30 το μεσημέρι θα συνεδριάσει και το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, συζητώντας και αυτό το θέμα ανάμεσα στα άλλα. Υπενθυμίζεται ότι οι καθηγητές βρίσκονται σήμερα στη δεύτερη μέρα της τριήμερης απεργίας τους και όλες οι σχολές του πανεπιστημίου βρίσκονται υπό κατάληψη. Αρκετοί από τους φοιτητές ωστόσο φεύγουν από τα Γιάννενα, βλέποντας ότι δεν υπάρχει άμεση διέξοδος στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί. Σήμερα, αναμένεται να δημοσιοποιηθεί η που έχει συγκεντρώσει υπογραφές 1.000 πανεπιστημιακών καθηγητών, οι οποίοι, όπως τονίζουν, θέλουν με αυτό τον τρόπο να δώσουν διέξοδο στην κρίση. Το γεγονός όμως ότι καταγγέλλουν ως «αδιάλλακτη» και την ΠΟΣΔΕΠ, εκτός από το υπουργείο και διατυπώνουν μεταξύ άλλων και απόψεις κοντά σε αυτές της κυβέρνησης, έχουν προκαλέσει ένα μικρό «σχίσμα» στο καθηγητικό μπλοκ. Ενδιαφέρουσα είναι επίσης η σύνθεση των «1.000», καθώς εκεί αναμένεται, σύμφωνα με πληροφορίες, να βρεθούν υπογραφές καθηγητών και από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, αλλά και από το χώρο του Συνασπισμού και του ΠΑΣΟΚ. Επίσης, στην αναμονή παραμένει η πανεπιστημιακή κοινότητα για τη Σύνοδο των Πρυτάνεων το Σάββατο στην Αθήνα.

.
2

Ανοχή για τους λίγους, δακρυγόνα για τους πολλούς

Ανενόχλητοι έφτασαν 20 μέτρα από το αλβανικό προξενείο μέλη της «χρυσής αυγής»-μπαράζ χημικών στην «αντιπορεία»

Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2007

Το Σάββατο το απόγευμα, οι ακροδεξιοί και νεοφασίστες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της ομόδοξης οργάνωσης «Χρυσή Αυγή» για πορεία μέχρι το Αλβανικό Προξενείο ήταν μόλις 25 άτομα. Ανάμεσά τους μερικοί φοιτητές, μέλη και της ΔΑΠ (όπως τουλάχιστον αναγνωρίστηκαν από άλλους φοιτητές), της φοιτητικής παράταξης της Νέας Δημοκρατίας δηλαδή, κάποιοι άλλοι μεγαλύτεροι σε ηλικία που είχαν φιλικές συνομιλίες με αστυνομικούς οι οποίοι βρίσκονταν μπροστά στο προξενείο και κάποιους «ογκώδεις» που μάλλον ήρθαν από άλλες πόλεις.

Έτσι, οικειοποιούμενη μια ξεχασμένη σχετικά επέτειο, αυτή του κινήματος αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου, η οποία αποτελεί ιστορικό γεγονός πάντως, η νεοφασιστική εθνικιστική οργάνωση έκανε εμφάνιση στα Γιάννενα, πήγε στο αλβανικό προξενείο και φώναξε εκεί μεταξύ άλλων «φωτιά στα κόκκινα σκυλιά». Χωρίς να ενοχληθούν και φυσικά, χωρίς να τους ανακόψει πουθενά η αστυνομία, παρά μόνο απέναντι από το περίπτερο της γωνίας Τζαβέλα-28ης Οκτωβρίου, ελάχιστα μέτρα από το προξενείο.

Σε μια άλλη γωνία της πόλης, στη Χρηστοβασίλη και Μιχαήλ Αγγέλου, 4 διμοιρίες των ΜΑΤ έκλεισαν το δρόμο σε 400 περίπου διαδηλωτές, κυρίως φοιτητές, από αριστερές φοιτητικές παρατάξεις και συλλόγους, καθώς και αντιεξουσιαστές.

Η «αντι-πορεία» κατά της συγκέντρωσης των ακροδεξιών, αποφασίστηκε από γενικές συνελεύσεις στις σχολές του πανεπιστημίου, ενώ συμμετείχαν και αρκετοί φορείς της πόλης που καταδίκασαν την πορεία των ακροδεξιών. Η πορεία ανακόπηκε σε εκείνο το σημείο της πόλης και μετά από μικρή αναμονή, τα ΜΑΤ απάντησαν στην πρώτη (και μοναδική για κάποια λεπτά) πέτρα που εκσφενδονίστηκε εναντίον τους από την πορεία με σωρεία δακρυγόνων, αλλά και σπρέι χημικών. Η ατμόσφαιρα φυσικά έγινε αφόρητη, το σκηνικό της νομαρχίας πριν από ένα μήνα περίπου, επαναλήφθηκε, με την αστυνομία όμως να χρησιμοποιεί πολλαπλάσια μέσα καταστολής και να δέχεται αρκετές πέτρες από τους οπισθοχωρούντες διαδηλωτές. Στη συνέχεια, η πορεία οπισθοχώρησε και κατευθύνθηκε στη νομαρχία από τους δρόμους που της επέτρεψε η αστυνομία να κινηθεί, καθώς οι διμοιρίες «μπλόκαραν» συνεχώς αρκετά στενά.

Στο μεταξύ, οι 25 νεοφασίστες, αφού συγκροτήθηκαν σε τετράδες, κατευθύνθηκαν μέσω της 28ης Οκτωβρίου στο μνημείο πίσω από το ρολόι (όχι σε αυτό της ΕΠΟΝ, εννοείται) όπου κατέθεσαν στεφάνι φωνάζοντας «Αίμα, τιμή, Χρυσή Αυγή» και διαλύθηκαν. Αρκετοί από αυτούς, φορούσαν κουκούλες και μάσκες, χωρίς προφανώς αυτό να θεωρείται από στην αστυνομία «επιλήψιμο», όπως θεωρείται για διαδηλωτές φοιτητικών πορειών.

.

3

Εμπόδιο στην παρέλαση φοιτητών, καθηγητών

Ολόκληρη επιχείρηση έστησε η αστυνομία την Τετάρτη

Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2007

Το γεγονός ότι δεν σημειώθηκαν επεισόδια με απόλυτη ευθύνη των ανδρών τη ΟΠΚΕ, κατά τη διάρκεια της παρέλασης της Τετάρτης, οφείλεται μόνο στους πιο ψύχραιμους από τους αξιωματικούς της αστυνομίας, αλλά και τη στάση των διαδηλωτών που βρέθηκαν από τις 10 το πρωί της Τετάρτης στην Ακαδημία.

Εκεί, κατ’ αρχάς οι αστυνομικές δυνάμεις αρνήθηκαν σε 100 αρχικά διαδηλωτές, φοιτητές και καθηγητές πανεπιστημίου κατά κύριο λόγο, να «παρελάσουν» με αιτήματα κατά της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Και αν αυτό ήταν αναμενόμενο και φυσιολογικό λόγω της παρέλασης, ελάχιστοι περίμεναν το «θέατρο του παραλόγου» που θα ακολουθούσε: Περί τους 50 άνδρες της ΟΠΚΕ παρατάχθηκαν μπροστά στους διαδηλωτές, στο ρεύμα ανόδου της Δωδώνης ακριβώς μπροστά στην Ακαδημία. Άλλοι τόσοι συνοριακοί φρουροί, οι οποίοι βρίσκονταν εκεί για να παρελάσουν, κλήθηκαν να «κλείσουν» τους διαδηλωτές από το πλάι (παρότι κάτι τέτοιο δεν περιλαμβάνεται στις υποχρεώσεις τους, διατάχθηκαν ωστόσο), προς την οδό Χατζηπελλερέν. Οι άνδρες της ΟΠΚΕ ήταν ιδιαίτερα προκλητικοί και επιδείκνυαν πτυσσόμενα γκλομπ, γνωστά για το πόσο επικίνδυνη είναι η χρήση τους, πέρα από τα υπηρεσιακά τους (τα… «πιστοποιημένα» δηλαδή).

Μόλις οι συγκεντρωμένοι, αποφάσισαν να αποχωρήσουν από το «μπλόκο», προς την κατεύθυνση του Ξενία, οι αστυνομικοί κινήθηκαν σε παράταξη εναντίον τους. Εκείνη τη στιγμή μάλιστα, δύο αστυνομικοί απώθησαν τον υπογράφοντα στο σημείο της στάσης των λεωφορείων στην Ακαδημία, λέγοντας «τι θες εσύ εδώ, αρκετές φωτογραφίες έβγαλες». Όταν τους έγινε γνωστή η δημοσιογραφική ιδιότητα, συνέχισαν τα σπρωξίματα, λέγοντας «τα ξέρουμε αυτά τα κόλπα, φύγε». Μόνο όταν παρενέβη (προς τιμήν του) υπαξιωματικός της αστυνομίας σταμάτησαν και εις εκ των «ενοχλημένων» της ΟΠΚΕ, με ιδιαίτερα ειρωνικό ύφος δικαιολογήθηκε λέγοντας «σε περάσαμε για φοιτητή επειδή είσαι αξύριστος».

Αυτό το σκηνικό διατηρήθηκε για λίγα λεπτά ακόμη, αφού κάθε φορά που οι διαδηλωτές αποχωρούσαν συντεταγμένα προς το πάνω μέρος της Δωδώνης, οι αστυνομικοί τους ακολουθούσαν με ελαφρώς τροχάδην σε παράταξη, για να φτάσουν στα δύο-τρία μέτρα απόσταση, χωρίς ωστόσο η στάση των διαδηλωτών να είναι επιλήψιμη. Τα τραγελαφικά συνέβησαν αφού τελείωσε η παρέλαση και άρχισε να διαλύεται προς διάφορες κατευθύνσεις ο κόσμος (ήδη οι διαδηλωτές είχαν μείνει λίγοι). Άνδρες της ΟΠΚΕ κυρίως, σταματούσαν όποιον κατευθυνόταν μεμονωμένα προς το κέντρο της πόλης, γεγονός που προκάλεσε νέα ένταση. Χαρακτηριστικό περιστατικό όταν νεαρός με κοτσίδα, άσχετος με την πορεία, εμποδίστηκε από αστυνομικό της ΟΠΚΕ ενώ περπατούσε στο πεζοδρόμιο της Ακαδημίας προς τα κάτω. «Για καφέ πάω», είπε έκπληκτος στον αστυνομικό, ο οποίος παρόλα αυτά του ζήτησε να κάνει τον… κύκλο.

Ανακοινώσεις καταγγελίας εξέδωσαν τόσο η νεολαία Συνασπισμού, όσο και η «Χειρονομία-Αντιεξουσιαστική Κίνηση». Η νεολαία του ΣΥΝ καταγγέλλει ιδιαίτερα το γεγονός της απαγόρευσης της διέλευσης μετά το τέλος της παρέλασης, αλλά και της συγκέντρωσης, τονίζοντας ότι «με βίαιες πρακτικές και ειρωνική στάση προς τους φοιτητές, οι ομάδες καταστολής δεν επέτρεψαν το νόμιμο δικαίωμα για πορεία». Η «Χειρονομία» από την πλευρά της τονίζει ότι «δεν επετράπη σε διαδηλωτές να βαδίσουν μεμονωμένα στο δρόμο τη στιγμή που η συγκέντρωση είχε διαλυθεί».

.

Αρθρογράφοι : ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΝΤΙΚΟΣ (gtsantikos@agon.gr)

1074opke.jpg

Υ.Γ 1 : Ευχαριστώ πολύ το Ztoby για το υλικό. [copy-pasted από το forum της ΦΑΚ]

Υ.Γ 2 : Επίσης δείτε και το πόστ του Αλέξανδρου Γκόγκα για το ίδιο θέμα.

Μόνιμος σύνδεσμος 4 Σχόλια

Η αλήθεια είναι πιό περίεργη από την φαντασία

Φεβρουάριος 26, 2007 at 3:58 μ.μ (Σκέψεις μου στο χέσιμο)

Στο χωριό μου λένε 2 ρητά :

  1. Ο καθένας παίρνει ότι αξίζει στη ζωή του.
  2. Στην ζωή δεν παίρνεις ότι αξίζεις, αλλά ότι διεκδικείς.

Αν δεν τα ακούσεις ταυτόχρονα, θα πεις οτί είναι και τα 2 σωστά. Αν τα ακούσεις το ένα μετά το άλλο, θα καταλάβεις (υπάρχουν και κάποιοι που δεν θα καταλάβουν και είναι το μεγαλύτερο ποσοστό) ότι το ένα αντικρούει το άλλο.

Στις αρχές υποστήριζα και διαλαλούσα το πρώτο. Το λεγα και σε γκόμενες για να τις ρίξω, αλλά αρχίδια, ακόμα και εκεί νόμιζα ότι θα μου δώσει κάτι η μοίρα, η τύχη, ο θεός (πέστο το όπως θέλετε) επείδη πίστευα ότι ήμουν καλός άνθρωπος, λίγο παραπάνω τρελός, αλλά καλός. Όμως στην ζωή δεν υπάρχει αξιοκρατία, δεν υπάρχει αξιόμετρο, τι σημαίνει αξίζεις πραγματικά και ποιος το ορίζει; Μπήκα σε σκέψεις. Έπρεπα κάτι να αλλάξω. Κατάλαβα ότι ήμουν υποταγμένος, φυλακισμένος μέσα σε ένα αόρατο κλούβι. Δεν ήξερα πολλά. Προσπαθούσα να βρω την αλήθεια. Δεν έψαξα στο google για ‘Τι φταίει στη ζωή μου;’ , απλά έβαλα το κώλο μου κάτω και σκέφτηκα. Αυτό είναι και το δυσκολότερο σήμερα. Να ξυπνήσεις από το μεγάλο αυγό που ζεις, να το σπάσεις, να δεις τον πραγματικό κόσμο και να αναπνεύσεις καθαρό αέρα. Αυτό πρέπει να κάνεις να ΔΙΕΚΔΙΚΙΣΕΙΣ και να παλέψεις για την δικιά σου αλήθεια, για την δική σου ζωή γιατί η μοίρα σου είναι προκατασκευασμένη πριν ακόμα γεννηθείς, την τύχη σου την κρατάει άλλος στα χέρια του και θεός είναι αυτός που έχει την εξουσία.Πλέον άνηκα στο δεύτερο ρητό. Όσον αφορά την αλήθεια:

Η αλήθεια είναι πιό περίεργη από την φαντασία.

Γιαυτό και κανείς δεν την εμπιστεύται. Υπάρχει φίλτρο στο αυτί του ανθρώπινου είδους λόγω των γονιδιακών μεταλλάξεων από τη φυσική εξέλιξη που καθαρίζει την πληροφορία αυτή. Δέχεται μόνο το πιθανό, το φυσιολογικό, το ψεύτικο. Και όχι απλά το δεχόμαστε αλλά κατακρίνουμε και αυτούς που υποστηρίζουν το αντίθετο, το εξωπραγματικό, το αληθινό. Γιαυτό και όλοι ανήκουν στο πρώτο ρητό, εκτός και το καταλάβουν νωρίς…

Γιατό και παίρνουν

  1. τη γκόμενα/ο
  2. τα χρήματα
  3. τις δουλιές
  4. τις συντάξεις
  5. τους φόρους
  6. τη παιδεία
  7. την ιατρική περίθλαψη
  8. το περιβάλλον
  9. την διαδκέδαση
  10. την ενημέρωση
  11. την πολιτική
  12. την κυβέρνιση
  13. την ζωή

που αξίζουν…

Μόνιμος σύνδεσμος Δίχως Σχόλια

Η Μπουμπού

Φεβρουάριος 26, 2007 at 2:38 π.μ. (Ξεκαυλώνοντας)

Ντρρρρρρριιιιιιιιιννννννννν…

Ήταν το ξυπνητύρι.Έπρεπε να σηκωθεί. Έπρεπε να πάει στη δουλειά. Είχε κοιμηθεί 2 ώρες μόνο. Δεν τον έννοιαζε όμως, του ήταν αρκετές. Έτσι ζούσε καθημερινά, το είχε συνηθήσει πλέον. Κοιμόταν 3 φορές τη μέρα από ένα 2ώρο. Τόσο χρείαζονταν για να ξεκουραστεί πριν πάει στη δουλειά. Πλένεται, χέζει, τρώει μία μπανάνα και πάει να την δει, να την χαιρετήσει. Δεν μπορούσε να φύγει χωρίς να την αγγίξει λίγο. Ανοίγει τη πόρτα της και την πηγαίνει προς το μέρος της με αργά βήματα. Φτάνει κοντά της, ήταν ήρεμη, δεν ακουγόταν καθόλου. Άρχισε να την χαιδεύει αργά, από πάνω μέχρι κάτω. Δεν ήθελε να φύγει, ήθελε να μείνει δίπλα της, μύριζε υπέροχα. Η μυρωδιά της είχε μείνει από το χθεσινό της πλύσιμο. Πάντα την έπλενε αυτός. Πλέον έφτασε η ώρα που έπρεπε να φύγει, ήξερε ότι όση κούραση και αν περνούσε αυτά τα χρόνια, άξιζαν για αυτά τα λεπτά που θα ήταν μαζί.

Ο Μήτσος έκανε 3 δουλιές. Δεν γινόταν αλλιώς, ήθελε να της κάνει όλα τα χατήρια. Το είχε πάρει απόφαση, η Μπουμπού του ήταν η όλη του ζωή. Θα έκανε τα πάντα για αυτή.

Είχαν περάσει πολλά μαζί. Ευχάριστες και δυσάρεστες στιγμές. Παλαιότερα ήταν περισσότερο χρόνο μαζί, βόλτες, ταξίδια, πολλά χιλιόμετρα, πολλά. Τότε οι συνθήκες ήταν πιο καλές, υπήρχε μεγαλύτερη ελευθερία. Με τα χρόνια τα πράγματα άλλαζαν. Οι δυσκολίες γινόταν ολό ένα και περισσότερες. Δεν το έννοιαζε όμως, αυτή δεν ήταν σαν τις άλλες, τις προηγούμενες του. Είχε κάτι το διαφορετικό.

Πάντα έλεγε ότι όσες λακούβες και αν βρούν στο δρόμο, δεν θα τους βγάλει από την πορεία τους. Τα έλεγε αυτά επειδή ήξερε ότι η σχέση τους ήταν δυνατή. Ήταν δυνατή γιατί υπήρχε χημεία. Πίστευε ότι τίποτα δεν θα τους χώριζε ακόμα και στο θάνατο.

Νόμιζε ότι κανένας άλλος δεν έκανε τόσες θυσίες. Νόμιζε ότι ήταν η εξαίρεση. Ήταν πολλοί όμως και ζούσαν ανάμεσα του. Άργησε να το πιστέψει ότι υπάρχουν και άλλοι. Να πιστέψει ότι ο καθένας τους είχε και την Μπουμπού του.

Πλέον είχε πειστεί. Όλοι είχαν και από μία. Υπήρχαν φορές που ζήλευε την Μπουμπού κάποιου άλλου. Αλλά μέσα του ήξερε ότι η δικιά του είναι η ομορφότερη…

Σε λίγες μέρες είχαν επέτειο. Κλείνανε 4 χρόνια μαζί. Ήθελε να της κάνει ένα δώρο. Όχι όμως ένα απλό δώρο. Ήθελε να την εντυπωσιάσει. Είχε μαζέψει πολλά λεφτά γι αυτό το σκοπό. Στερούνταν πολλά και έκανε πολλές οικονομίες. Έψαχνε καιρό για να βρει αυτό που θέλει, γύρισε πολλά μαγαζιά. Μια μέρα όπως πήγαινε προς το σπίτι το βρήκε. Ήταν χαρούμενος , ήξερε ότι θα της αρέσει πολύ…

Της έβαλε 17άρες Ζάντες.

Μόνιμος σύνδεσμος Δίχως Σχόλια

Επεισόδια

Φεβρουάριος 24, 2007 at 3:15 μ.μ (Ξεκαυλώνοντας)

HEROES

Season 1 Episode 16 : Unexpected

Εντυπωσιακό, απρόσμενο όπως λέει και ο τίτλος, μετά από 15 φλώρικα επεισόδια άρχισε λίγο να με πορώνει… είναι η πρώτη φορά που θα περιμένω για την συνέχεια…

Score : 9/10

PRISON BREAK

Season 2 Episode 17 : Bad Blood

Απογοήτευση, ένα από τα χείροτερα. Αποτυχημένες σκηνές κυνηγητού με τους δραπέτες να ξεφεύγουν πανεύκολα. Με πείραξαν πολύ αυτές οι σκηνές. Τόσες μαλακίες έχετε σκεφτεί “κατεστραμμένοι” σεναριογράφοι,( μόνο κατεστραμένος μπορεί να σκεφτεί τέτοιο καμένο σενάριο) για να ξεφύγουν σε κάθε κατάσταση.Τώρα ήταν Τραγωδία.Η ιστορία κυμάνθηκε σε φυσιολοκά πλαίσια. .

Score : 3/10

LOST

Season 3 Episode 9 : Stranger In A Strange Land

Κλασσικά ΣΚΑΤΑ. Έχει γινεί κουραστικό.Πολύ στάσιμο.Ένα στα πέντε επεισόδια είναι καλό. Αυτός ο κύκλος είναι πολύ μούφα.Δεν λέω άλλα.

Score : 2/10

ΠΑΙΔΕΙΑ

Season 2 Episode 7 : 30.000 γνωστοί-άγνωστοι-κουκουλοφόροι

Δεν θα πω πολλά. Υπάρχουν πολλά ήδη post που έχουν αναφερθεί στην προηγούμενη πανεκπαιδευτική πορεία (22/2/07 ). Ένα χαρακτηριστικό post από το φίλο Αλέκο είναι το παρακάτω : φυσάει κόντρα…(οδοιπορικό)

Εγώ όμως πρέπει κάπου να τα χώσω τώρα. Όχι δεν θα τα χώσω στην κυβέρνηση, στον Καραμανλή το Χοντρούλη, στην Μαριέττα την Άσχημη, τον Πολύδωρα το Γαμήκουλα, στα ΜΑΤ τα Ακούνητα, στις Κάμερες τις Κουνιστές, στους ΠΚΣ-ΚΝΕ-ΠΑΜΕ-ΚΚΕ τους Διασπαστές, στους …, στους…

ΘΑ ΤΑ ΧΩΣΩ ΣΕ ΣΕΝΑ BLOGGER, ΝΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ…

Το παίζεις επαναστάτης, αντιδραστικός γράφωντας τις σκέψεις, τις αντιθέσεις, τις μαλακίες σου, ναι ρε μαλακά παπαρίες είναι. Τι γράψεις, τι δε γράψεις, τα αρχίδια μου κουνούνται… Είσαι ένα τίποτα. Όλο θεωρεία, γραπτό, αναλύσεις, επεξηγήσεις, σχόλια, σχόλια σε σχόλια, τι λες μωρέ ; Τι κάψιμο είναι αυτό ; και αυτό γιατί ; για να δείξεις ότι υπάρχεις. Μέσα στο σπιτάκι σου, στην ζεστούλα σου, στην ησυχία σου, με τη γκομενούλα σου, τα τσιπς σου και τις σοκοφρέτες σου. Γράφε, γράφε,γράφε…

Αν θες έλα στο δρόμο, έλα να φωνάξεις, έλα να κρατήσεις κάνα πανό, να κάνεις αλυσίδες, να περιφρουρίσεις το block σου (block όχι blog), να δεις την καταστολή με τα μάτια σου, τα δακρυγόνα, τις ασπίδες, τα γκλοπ σε απόσταση αναπνοής,

αλλιώς τράβα γαμήσου…

Score : 7/10

Μόνιμος σύνδεσμος 2 Σχόλια

Παντού Τρέντυ

Φεβρουάριος 22, 2007 at 12:40 π.μ. (Οι ιστορίες του κύριου Scagja)

Καθώς πήγαινα προς την “όμορφη μας” Κέρκυρα από τα Γιάννενα που σπουδάζω, τα αμάξια μπροστά μου άρχισαν να επιβραδύνουν…

ένα φορτηγό ήφελε να γυρίσει, τίποτα το σπουδαίο…

το περίεργο ήταν αλλού…

θυμάστε που είναι κάτι άμοιρα ανθρώπακια αγνώστου προέλευσης που τους έχει μεταλλαχθεί η φάτσα από τα καιρικά φαινόμενα που έχουν περάσει από πάνω τους κάθε μέρα στους δρόμους(στις βουνοκορφές δηλαδή) ; αυτοί που κρατάνε τις σημαίες για να διακόπτουν την κίνηση;

Ωραία, αυτά τα παλικάρια και αυτή τη φορά κρατουσαν σημαίες…

… ΡΟΖ σημαίες…

Έλεος… δεν πάει άλλο…

Μόνιμος σύνδεσμος Δίχως Σχόλια

My leukoma

Φεβρουάριος 20, 2007 at 3:10 μ.μ (Οι ιστορίες του κύριου Scagja)

lefkoma.jpg

Όπως γκούγκλιζα για να βρω καμία μαλακία να γράψω για αυτό το άρθρο βρήκα και ότι υπήρχε ήδη blog λεύκωμα Ένα λεύκωμα όπως αυτό που συμπληρώναμε στα μαθητικά μας χρόνια λέει ο τίτλος του blog. Είδα λίγο τις ερωτήσεις και ξενέρωσα. Το γαμάτο είναι ότι υπάρχουν άτομα που απαντούν κιόλας. Blog επιπέδου δευτέρας Γυμνασίου. Καλά ο καθένας σκέφτεται κάτι και το κάνει blog. Ότι ναναι…

Πού είχαμε μείνει; Αααααα

Είχα σκεφτεί ότι θα έπρεπε να γράψω κάποια πράγματα για μένα. Τη σκατοφατσά μου την μάθατε, να μην ξέρετε και λίγα πράγματα παραπάνω. Σαν λεύκωμα με 25 ερωτησούλες…

1. Φύλλο / Ηλικία / Οικ. Κατάσταση :

Άνδρας Χειρουργημένος / 15 (+ 8 χρόνια που κοιμάμαι)

/ if ( Οικ. = Οικονομική ) then Άφραγκος

else if ( Οικ. = Οικογενιακή ) then Χήρος

else if ( Οικ. = Οικιακή ) then Παγκάκι στην Σπ. Λάμπρου

else if ( Οικ. = Οικολογική ) then επιβίωση για τουλάχιστον 2 χρόνια

end if

2. Σωματοδομή / Ύψος :

Τόφαλος / ύψος Hobbit

3. Κούρεμα / Μάτια :

Tamta haircut / Δύο

4. Ημερομηνία - Τόπος γέννησης :

Κέρκυρα - 12/10/1983 ( Παγκόσμια Ημέρα της Καφρίλας ).

5. Τόπος Διαμονής :

Ιωάννινα (ή αλλιώς Παγουρία).

6. Εθνικότητα :

Ιαπωνομαλτέζος με ρίζες από Νιγηρία και Καναδά.

7. Θρησκεία :

12 Θεούς του Ολύμπου - Θεό του έρωτα.

8. Γλώσσες :

Δήμητρας, Κατερίνας, Σοφίας, … και τώρα του καλού μου Ντινούλη.

9. Επάγγελμα :

Διακίνηση ναρκωντικών - Σκηνοθεσία παιδικής πορνογραφίας.

10. Λίγα λόγια για μένα :

Είμαι ανώμαλος, οι σεξουαλικές διαστροφές μου είναι:

Ομοφυλοφιλία, Αμφιφυλοφιλία, Διασεξουαλισμός, Παρενδυσία, Παιδοφιλία, Φετιχισμός, Αιμομιξία, Κτηνοβασία, Νεκροφιλία, Επιδειξιομάνια, Ηδονοβλεψία, Σαδισμός, Μαζοχισμός, Βιασμός, Σατυρίαση, Νυμφομανία, Αποχή, Αποκλίνων Αυνανισμός, Πολύμορφα αποκλίνουσα προσωπικότητα, Ασφυξιολογία, Κοπροογία, Ακροτομοφιλία και Αποτεμνοφιλία, Κοπροφαγία και Κοπροφιλία, Κλισμαφιλία, Σεξουαλικός παλιμπαιδισμός, Πυγμαλιονισμός, Εφαψία, Κλεπτολαγνία, Πυρολαγνία, Παραπληγιφιλία, Γεροντοφιλία, Σεξουαλικός Βαμπιρισμός.

11. Hobby :

Μου αρέσει να κάνω τα πάντα ώστε να περνάω εγώ και οι φίλοι μου ΣΚΑΤΑ.

Καλιτεχνικό Πατινάζ, Συγχρονισμένη Κολύμβιση, Μπαλέτο, Αγγειοπλαστική και Βιολί.

Χυλόπιτες.

12. Θελω να συναντήσω :

Spider-Man και Superman

Harry Potter και Legolas.

Τη Χιονάτη και τους 7 νάνους.

Το Χριστό, τη Παναγία, τον Αγιο Σπυρίδωνα.

Τους γονείς μου.

13. Αγαπημένες μουσικές κατηγορίες :

Country, Jazz, Classical.

Εκκλησιαστικά.

Μουσική για μωρά.

14. Αγαπημένος\η τραγουδιστής\τρια, Band όλων των εποχών :

Παπαροκάδες, Σταρόβας, Πολυξένη

15. Τωρινός\ή αγαπημένος\η τραγουδιστής\τρια, Band :

Φλωρινιότης, Μπεζεντάκου, Χαριτοδιπλομένος, Πωλίνα, Μπίγαλης, Γερολυμάτος, Ρακιντζής, Δάκης

15. Αγαπημένο τραγούδι :Αι γέναι πάσαι, Χριστός ανέστη

Τα παπάκια, Χαροπά τα δυο μου χέρια τα χτυπώ

16. Αγαπημένος δίσκος :

Πρόδρομος - Το πρώτο παιχνίδι

18. Αγαπημένο Video Clip :

Ζουζούνια - Αχ κουνελάκι

Candy Girls - Το κορίτσι του Μάη

19. Αγαπημένο Βιντεοπαχνίδι :

Pacman και Φλιπεράκι

20. Αγαπημένη ταινία :

Τσόντες του Alter με το τηλεχειριστήριο και τον Αόρατο εραστή.

21. Αγαπημένη τηλεοπτική σειρά :

Carousel, Το μικρό μου πόνυ.

Τele-marketing και Tele-chating.

22. Αγαπημένο βιβλίο :

Βίβλος.

Εγχειρίδιο χρήσης πλυντηρίου Boss.

Ελληνο-Αλβανικό Λεξικό, Τηλεφωνικός κατάλογος.

Τουριστικός οδηγός Uzbekistan, Χάρτης Μογγολίας.

23. Αγαπημένη έκφραση :

Κωλαράκι δεν δίνω…

24. Λόγοι Δημιουργιας Blog :

Εύρεση νέου γκόμενου γιατί είναι ο Ντινούλης μου είναι μικροτσούτσουνος.

Να κάνω φιλαράκια γιατί δεν έχω κανένα.

(… τα blog είναι κάτι σαν τις Φοιτικές Παρατάξεις …)

25. Αγαπημένη σας κατηγορία που ξέχασα :

Αν σας έχουν μείνει κενά και θέλετε να με μάθετε καλύτερα, προσθέστε ερωτήσεις για να σας τις απαντήσω…

περιμένω…

Μόνιμος σύνδεσμος 2 Σχόλια

Αδυνατώντας να ξεπαρθενιάσω ένα blog

Φεβρουάριος 16, 2007 at 6:27 μ.μ (Οι ιστορίες του κύριου Scagja)

Διαβάζοντας ένα αρθρο του συνάδελφου, συναγωνιστή και φίλου diml ήθελα να του συμπληρώσω ένα comment. Αλλά λόγο του ανύπαρκτου λόγου μου(ανύπαρκτη DataBase) δεν μπορούσα να βρω τις λέξεις(απαρχαιομένο indexing) για να το εκφράσω. Είχα κολλήσει στο τέλος του άρθρου και σε αυτό που έλεγε :

<< Έρμε νεοέλληνα… οδύρεσαι όταν σου χαλάσει την ηρεμία σου μια πέτρα ή μια εικόνα “καταστροφής” κάμερας αλλά όταν σου ροκανίζουν το μέλλον το δικό σου και κυρίως των παιδιών σου καθημερινά εσύ φραπελιάζεις…>>

Για καμία ώρα προσπαθούσα να παίξω με τις λέξεις Φραπές και TV και να φτιάξω ένα δίστοιχο. Ήθελα να το αλλάξω για να του κάνω ένα comment, αλλά δεν μπορούσα. Μόνο ένα comment ήθελα να κάνω, δεν του είχε κάνει άλλος και ήθελα να του σπάσω την παρθενιά. Γιαύτο λέω “Δεν γαμιέται” θα κάνω post και θα του κάνω από κει promotion. Ξέρω ότι ο πολιτικός (στην αρχή έγραψα πολικός) μου λόγος είναι το συμπλήρωμα του κάφρικου. Δηλαδή μηδενικός. Είχα καυλώσει όμως, ήθελα να μπω πρώτος μέσα του με το comment μου. Αλλά δεν ήθελα απλά να μπω πρώτος, ήθελα να κάνω και εντύπωση, ήθελα να του μείνει αξέχαστο. Όχι όμως γράφωντας κάτι κοινό όπως κάνετε οι περισσότεροι μόνο και μόνο για να αυτοδιαφημιστείτε και να δηλώσετε ότι υπάρχετε είτε μέσω ανωνυμίας είτε πίσω από ένα ψευδόνυμο-κουκούλα. Άμα δεν έχεις κάτι να προσθέσεις ή να διαφωνίσεις , άντε γαμίσου από δω, δεν θέλω ούτε τα bravo σου ούτε τίποτα.Ναι ναι ξέρω υπάρχουν και εξερέσεις. Ωππππ, ξεφύγαμε…που είχαμε μείνει….αααα ναι…

Αλλά το αποτέλεσμα ήταν μία αποτυχία. Δεν ήταν η υπερβολική καύλα ότι θα το ανοίξω πρώτος που με οδήγησε σε αυτή την αποτυχία.

Είναι ότι είμαι αδύνατος, αδύναμος, ανίκανος. Ντρέπομαι. Δεν το κρύβω. Αλλά από την άλλη μπορεί και να μην άξιζα να κάνω εγώ πρώτος αυτή την προσέγγιση.

Αν και να μην το άξιζα μπορεί να σε κατάφερνα. Όμως μετά θα μου ζητούσες κιάλλο κιάλλο (όπως λέει και η εθνική μας ερμηνεύτρια Κοκκίνου) και γω απλά θα σε κοίτουσα αμήχανα να με παρακαλάς.

Το μόνο που κατάφερα ήταν να το αγγίξω, να το τρύψω λίγο, να το προετοιμάσω, να το καυλώσω… για τον επόμενο…

Αγνό και αθώο blog θα βρεις αυτό που σου αξίζει γιατί έχεις πολλά να πεις…

Συγνωμη…

Το μόνο που μπορώ να κάνω για σένα τρυφερό μου blog είναι να σε διαδώσω, να προωθήσω…

σαν καλός νταβατζής σου…

μόνο για σήμερα…

frapes.JPG

Μόνιμος σύνδεσμος 2 Σχόλια

Τι σε ενοχλεί στην παραλία;

Φεβρουάριος 13, 2007 at 8:57 μ.μ (Ξεκαυλώνοντας)

Άκυρο τελείως με τέτοιο κρύο αλλά όπως κοιτούσα κάτι καλοκαιρινές φωτογραφίες και βιντεάκια με τους κάφρους τους φίλους τσαντίστικα. Και είπα να γράψω αυτό το πόστ…

Τι με ενοχλεί στην παραλία

  1. Χοντροκωλάρες που ψοφάνε για πούτσο να έχουν βάλει τις πετσέτες τους με στην θάλασσα
  2. Τρυπιμένους φρεσκογυμνασμένους τρεντοκατεστραμένους που απλώνουν το καροτόζουμο στη κορμάρα τους
  3. Μαλακισμένα μαμόθρεφτα που έχουν έρθει μάζι με όλα τους τα σόγια(μαμά-μπαμπάς, γιαγιά-παππούς (αν ζουν), κτλ) όλο τους το σπίτι(τραπεζαρίες φέρνουνε ρε πούστη μου και αράζουν) όλη τους τη κουζίνα(ετοιμάζουν από την προηγούμενη μέρα καζάνια μανέστρα) και τα αφήνουν ερήμην στα ρηχά και φοβάσαι μην τα πατήσεις.
  4. Ζευγαράκια να φιλιούνται στις πετσέτες ,να φασώνονται στα ρηχά και να πηδιούνται στα βαθιά.
  5. Μαλακισμένα αποτυχημένα (14-18)χρονα αγοράκια που τρώνε τα γαμοευρώ των γονιών τους. Γαμήσανε ένα ξεκωλάκι της ηλικίας του και γίναμε μάγκες. Ρουφάνε επιδεικτικά το τσιγαράκι τους που κρατάνε στο δεξί χέρι τους κάνωντας στην συνέχεια κυκλάκια.Στο άλλο χέρι έχουν τη μπύρα.

Τι ενοχλεί τους παραπάνω στην παραλία, ε τι άλλο : Το νερό, η άμμος, η μπάλα του τέννις ή του βόλει, ο μαλάκας που θα πέσουν πάνω τους. Αλλά ο καθένας για διαφορετικό λόγο…

  1. Είτε τους χάλασες την πόζα που είχαν πάρει τι στιγμή που κοιτούσαν ένα πιθανό γαμιά τους είτε γέμισες με άμμο την πετσέτα που είχαν σκουπίσει κόκκο κόκκο.
  2. Άγγιξε “κάτι” το θεικό κορμί τους. Επίδειξη
  3. Γονατιά είτε μπαλονιά στα μούτρα.
  4. Χάλασες την “ερωτική” στιγμή τους.
  5. Έριξες τη μπύρα ή το τσιγάρο τους.

Αντιδράσεις από τους πάνω: Καλά δεν βλέπεις; Αλλά με διαφορετικό τρόπο…

  1. Τσιρίδα για να δείξουν ότι υπάρχουν.
  2. Χοντρή φωνή και σφίξιμο του κορμιού ταυτόχρονα.
  3. Κλάμα και κράξιμο από τη μάνα.
  4. Καμία αντίδραση αρχικά γιατί είναι πάνω στην καύλα, μετά ο άνδρας ψάχνει τον ένοχο.
  5. Κατσούφιασμα και άναμα νέο τσιγάρου ή μπύρας.

 

 

Μόνιμος σύνδεσμος 2 Σχόλια

Ραδιόφωνο Καταλήψεων Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Φεβρουάριος 13, 2007 at 8:21 μ.μ (My library)

Μετά από εβδομάδες προετοιμασίας και οργάνωσης (ναι καλά…) από Κυριακή 11/02 εκπέμπουμε στο διαδίκτυο. Συντονιστείτε όλοι λοιπόν στη διεύθυνση μας για να μας ακούσετε : http://uoiradio.wordpress.com/

Εγώ έχω εκπομπή τα μεσημεράκια με την τσίμπλα στο μάτι, κατά τις 3…

Πλένω δόντια, μούτρα, κωλαράκι και είμαι Live με το σκατόχαρτο στο παπούτσι

πιάστε μία θραπεδιά, βυθιστήτε στα κρεββάτια, πολυθρόνες, καρέκλες, κούνιες σας και απολαύστε το

ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΝΟ ΚΑΨΙΜΟ

μία εκπομπή χωρίς

  1. νόημα
  2. θεματολόγια
  3. ιδεολογία
  4. συγκεκριμένο είδος μουσικής
  5. καλεσμένους
  6. ακροατές (!!!)

για να καταλάβετε είναι μεταξύ Κους-Κους και Ανατροπής.

μία Τατιανοπρετεντεριστική εκπομπή. (ααα ρε ογκόλιθοι της δημοσιογραφίας…!)

Ανοίξαμε και σας περιμένουμε…

Απαγορεύεται η είσοδος σε σκυλιά και μαύρους…

Καλή ακρόαση…

Μόνιμος σύνδεσμος Δίχως Σχόλια

« Προηγούμενες καταχωρίσεις · Επόμενες καταχωρίσεις »